Simply About Difficult

Welcome to my personal blog and portfolio!

Monday, 29 August 2011

Aşurbəyovlardan bizə çatan miras.


Göydə gördüyümuz milyonlarla ulduzdan gələn işıq hər bir axşamımızı qeyri-adi gözəlliyə bürüyür və bizə qaranliqda yol göstərir. Bəlkə də bəzilərimiz həmin ulduzlarların çoxunun sönmüş ulduz olduğunu bilmirik. O ulduzlar sönmüş olsa da onlarin əsrarəngiz işığı bizə gəlib çatır. Belə ulduzlardan biri də Bakınin məşhur qollu-budaqli varli sülaləsi olan Aşurbəyovlar sülaləsinin nümayındəsi olan Nabat xanim Aşurbəylidir. Öz sərvətini başlica olaraq Sabunçu və Zabratda olan neft yataqlarindan qazanan Ashurbəyovlar əslən Sabunçuludurlar. Bu nəslin ən ulu nümayəndələrindən biri Aşurxan Əfşardir. Nadir şah (1736 ildən başlayaraq ozunu şah elan etmişdir) Bakida özünə arxa yaratmaq məgsədi ilə türk Əfshar tayfalarini mərkəzə sürgün etmişdir. Aşur xan Nadir şahin ən yaxin sərkərdələrindən biri idi, Zabrat ve Sabunçudaki torpaglari isə Aşurbəyovlara Aşur xanin 1739-ci ildə Ağsuda galdırılan üsyanin yatırılmasında yaxından işitirakına görə verilmişdir. Bu böyük nəslin nümayəndisi olan Nabat xanim Aşurbəyova ailəsindən galan gəlirlə Sabunçu xəstəxanasinda kasib insanlarin müalicəsini öz öhdəsinə götürmuş, Şollar su kəmərinin çəkilməsinə öz yardlmını əsirgəməmiş və hal hazirda A. Topçubaşov küçəsində (əvvəl tatar küçəsi kimi tanınırdı) hamam tikdirmişdi. Məhz həmin hamam həftənin bir gunu yalniz kasiblar üçün ödənişsiz işləyirdi. Lakin, Nabat xanimin öz xalqi qarşisinda olan ən böyük xidməti Təzə Pir məscidinin tikdirilməsi idi. Hal hazirda binada Qafqaz Müsəlmanlari İdarəsinin yerləşməsi onun əzəmətini ve önəmininin göstəricilərindən biridir. Bu məscidin maraqli tarixçəsi mesinant xanimimizin heyranedici səxavətini təkrarən nümayiş etdirir.

Bakı Valiliyinin valisi Valerian Pozen 1887-ci ildə şəhərin pravoslav icması üçün kilsə tikdirmək təklifi ilə çıxış etdi. Valinin istəyi bu kilsənin Persidskaya küçəsində (indiki Muxtarov küçəsi) köhnə müsəlman qəbristanlığının yerində tikdirmək idi və o bunun üçün Sankt-Peterburgda yerləşən Ali dini qurum olan Sinoda icazə məktubu göndərdi. Amma, Ali dini qurum başcısı qebiristanliğda ölülərin basdirilmasinin yalniz 1859-ci ildən etibarən saxlandiğina görə, orada basdırılmış insanlarin ailələrindən gələn naraziçılıqdan ehtiyatlanaraq başqa yer axtarmağı tövsiy etdi. Bakı milyonçularından biri olan Z. Tağiyev həmin kilsənin Teatr meydaninda tikilmesi təklifini ireli sürdü amma bu teklif 1882-ci ilde Baki qubernatoru olan Y. Gum-Grostalin ürəyincə olmadiğindan rədd cavabi ile qarşilanmişdi. Uzun sürən mübahisələrə baxmayaraq 10 Iyul, 1886 ilde kilsənin, köhnə müsəlman qəbristanlığının yerinde tikdirilmesi sərancami verildi və onun tikilmesi memarlıq akademiki  R. Marfelde tapşirildi. Kilsənin daşqoyulma mərasimində ailesi ile Qafqaza gəzintiyə çixan  III Aleksandr tərəfindən 1888-ci ildə goyulmuşdu. Tikinti zamanı yarandigi pul qıtlığı Z.Tagiyev tərəfinden alınan 10 000 rubl ile örtülmüşdü. On ilə yaxin sürən tikinti 1898-ci ile iş icraçısı olan I.Goslavski tərəfinden sona çatdırılmışdı.




Şəhərin her yerindən kilsənin görünməsi və onun işığının bir çox binani kölgədə saxlaması Nabat xanim Aşurbəyovanin güruruna sığişdıra bilməyəcəyi bir şey idi. Bəlkə də həmin dövrün tələbati olaraq çox adamin gəbul etdiyi hadisə Nabat xanim uçun bir mənalı qarşilanmadi və o vaxt itirməmək üçün dövrünün tanınmış memarı Zivərbəy Əhmədbəyovu oz yanina dəvət edib ona bir gədər pul verib İstanbul və Qahirəyə göndərir, məscidlərin maketini ona gətirməsi tapşırığını verir.  Maketlərin içərisində məscidlərdə gördüyü gözəlliklərin hamisini bir mesciddə birləşdirmək istəyən Nabat xanim məscidi məhz kilsədən daha hündür görülməsi məqsədi ilə indiki M.F.Axundov küçəsində tikdirməyi gərara alır. Məscidi tikdirmək üçün icazə çox boyuk çətinliklər hesabina başa gəlsə də tikinti başlanildi. Məscidin tikilməsi üçün bircə şərt goyulmuşdu, onun minarələri Aleksandr Nevski kilsəsinin hündürlüyünü keçməməli idi. Nabat xanim məscidin Qafqazin ən gözəl abidələrindən olmasi üçun heç bir maddi vəsaiti esirgəmədi amma tikinitinin sonunda vəsaiti bitən Nabat xanim çixilmaz vəziyyətdə galdi. Bunu eşiden Z.Tağiyev Nabat xanima tikintini başa çatdirmaq üçün pulu ödəyə biləcəyinin xəbərini göndərir lakin Nabat xanim bu təklifi gəbul edə bilməyəcəyinin cavabini verir. Ailəsindən qalmiş daş-gaşlari satan Nabat xanim həmin məbləğlə məscidi tikdirib bitirir. Heyf ki məscidin tikintisi bitən zaman Nabat xanim onu təhvil ala bilmədi və bunu onun yerinə oğlu Haci Abbasqulu Rzayev etdi. Nabat xanim 1912-ci ildə vəfat edib öz istəyi ilə Təzə Pir məscidinin girişində basdırılmışdır.


Sovetler imperiyasinin hakimiyyəti dövründə (Daha dəgig 1936-ci ildə) kilsə partlayıcı maddə vasitəsi ilə məhv edildi. Təzə Pir məscidinin də taleyinə çox ağir günlər düşdü. 1926-cı ildən etibarən məscid kinoteatr kimi istifadə olundu, dini rəmzlər məhv edildi və sonda məscid ambara çevrildi. Zamanın keçdiyinə baxmayaq məscid öz əzəmətini itirməyib əksinə 2009-cu ildəki yenidənbərpasından sonra daha da möhtəşəm görkəm aldı lakin insanlarin etirazlarina baxmayaraq köhnə müsəlman qəbiristanliğının üzerində tikilmiş kilsənin izi-tozu qalmadi. Ramazan bayraminda Təzə Pir məscidindən gələn əzan səsi insanda ilahi hissləri sanki yenidən oyadır. Ruhun şad olsun, Nabat xanim!


29 August 2011
Baku, Azerbaijan

Sunday, 28 August 2011

Story of a Little Black Dress (LBD)



Trends in fashion come and go but famous little black dress stays for more than a century. It is something that all girls should have in their wardrobe for special occasion in life. Coco Chanel (Coco is a nickname and it means ''little pet'') introduced it in a time between the wars, when the colors like red, violet, blue, green, different prints and heavy embroideries dominated the fashion. Among the key designers who made a bold and lasting impression on women's fashion in the 20th century Gabrielle Chanel deserves special recognition.  She introduced casual, practical clothing that borrowed fabrics and attitudes from men's fashion. The Chanel little black dress became a symbol of chic and sophisticated simplicity.





American Vogue named Coco Chanel black dress ''A Ford'' in 1926, meaning it has simplicity, huge, enduring and long-lasting success. There was an exhibition at London’s ''Victoria and Albert Museum'' that featured a collection of dresses worn by Grace Kelly that included her black dress from the movie ''Rear Window''. Another part of exhibition was fanciful black frock by Hubert de Givenchy that Audrey Hepburn was wearing at ''Breakfast at Tiffany's''. 




Celebrities are always looked at for inspiration when women are choosing what little black dress to wear. Style-icons wear them at various red carpet showings or at special events. The perfect little black dress reserves itself from being too tawdry.


  Almost everyone knows about fame of LBD but how far we know about the tragic history of this phenomenal outfit? Coco started wearing black dresses after the death of her loved one with whom she had a long and happy affair. So by wearing LBD we actually share the tragedy of the iconic designer whose name is written in a book of fashion for a very long time.


 
 Women all over the world are so addicted to LBD that designers even use it as a business tip and create fragrance' bottles in its shape. For instance, bottle of "For her" by Narciso Rodriguez just screams Little Black Dress!!!




You should always own a black dress because no one ever remembers a black dress." 
Eleanor Roosevelt

You have to wear black, aging or not, because the little black dress is right, there is nothing else to wear in its place.” 
Wallis Simpson, Duchess of Windsor 

“Scheherezade is easy; a little black dress is difficult.” 
 Coco Chanel 
  


29 August , 2011
Baku, Azerbaijan
 

White blackout.



Tortune or Fortune of Seid Mirbabayev?

''I have never tried to block out the memories of the past, even though some are painful. I don't understand people who hide from their past. Everything you live through helps to make you the person you are now.''
Sophie Loren

After waking up a bit late today without having a breakfast I hurried to leave house to visit some of my relatives. It is not a big secret that people especially after retirement become very emotional and get hurt fast about such small details like not often visits of friends and relatives. In addition to my wish to make them happier I always find too many topics to talk to them. For instance, last year during one of my visits I got a very rare picture of my ancestor Sheikh Shamil with his family. For those who do not know about this great historic figure, Shamil was a leader of anti-Russian resistance and third Imam of the Caucasian Imammate.
--> It is possible to come across name Imam Shamil in ''Hadji Murat'' by Leo Tolsoy and he...but about it we will talk next time. Not to lose too much time in traffic I asked the driver to choose seaside way(Tip for those that are in a hurry). Passing by the building where now SOCAR(State Oil Company of Azerbaijan Republic) is located I started looking at the building and places around more carefully. This is one of my favourite buildings in the whole country(Pictures of the building can be seen below). Exactly that moment an idea of writing about one of the millionaires that is closely related to the history of this building came to my mind. All the way around I was thinking about the fact that unfortunately, there are too few historians that have written books and articles about Azerbaijani millionaires. Let us hope that someone will write about them and next generation will have enough sources to read about forebears. For now let us come back to the main topic of this post. For some people name Seid Mirbabayev may sound too distant, some may recall some information about him, but generally this post is dedicated to him and different aspects of his life.

''Long live Seid! You really made this wedding!''- Was shouting to be heard through loud music father at the wedding of only child. That day was very special for one of the most richest families in Baku in the beginning of the 20th century. Uncle of the husband-to-be was so excited about the wedding and happy about news of oil overflow that he decided to share some parts of his land  with the singer. -''Seid I want to give you some land. So far there was no oil but it is expected to come soon. If you are lucky enough this land will bring you a fortune!''. That day became turning point in the life of Seid Mirbabayev. A famous singer became one of a few millionaires in Azerbaijan.

As I already explained why I decided to write about Seid let us carry on to the one of the conversations between Seid and Zeynalabdin Taghiyev(another national industrial magnate and philanthropist). Once Seid came to Taghiyev to ask for an advice from ''aghsaggal''. Aghsaggal* is a person who is not necessarily old but very wise about life. This word is a part of Azerbaijani folklore and has been used for centuries.

''Zeynalabdin I want to buy a house. A house that will show my might and wealth. I want it to be one of the most beautiful buldings in Baku''-said Seid, looking at the works of art on the walls that Taghiyev brought from Rome not long ago. As a reply to this Zeynalabdin suggested him to take any of his houses but Seid gently refused an offer. ''Then there is one house, I know on market. I will give you a letter. Take it and go to Tbilisi to buy the house from the owner. Moreover, you should become a sponsor of ''Gori'' Gymnasium. There are two reasons you should do it. First of all, respect to you will double in a very short time. Second reason is that we will be able to send more muslim children there. The same way it happened with Aga Musa after I advised him to do so. Now half of the school is muslims'' -Advised Taghiyev.

Everything happened as Zeynalabdin said. The owner of such a beautiful building again became an Azerbaijani magnate. Seid bought more profitable land and his budget increased spontaneously. However, too many things changed with the repression of 1920. As most of other magnates of his time Seid left Baku for Paris. By the year of 1929 he bankrupted and was left without a life he was used to live. It is said that Seid was very shy about his past. About being singer. He was spending too much money on buying and destroying cd's recorded in Warsaw. It is said that he even spent last amount of money on own song recording and broke it so that no one would hear it anymore. Seid died in 1953 in Tehran. He probably thought that noone will even remember him as a singer but magnate. Could he know that people were still listening to his recordings and appreciated him as a unique singer rather than as a random millionaire? People should never try to hide their past as it is past that makes them present.


28 August, 2011
Baku, Azerbaijan

Saturday, 27 August 2011

Однажды вечером в Баку




 Сижу на балконе своей квартиры на десятом этаже и любуюсъ любимым Баку. Давно мечтала просто сидетъ нечего не думая и получатъ удоволъствие от безумно любимой скуки. Но что-то делает сегодняшний денъ другим, каким то неординарным. Нет дело не в том что каждый денъ не равен другому, хотя и в етом естъ доля правды. Дело в том что сегодня последняя суббота лета 2011-го года. Cегодняшним дождём мы провожаем очередную субботу и буквалъно weekend. Вот я сижу и всё смотрю на наш прекрасный и такой родной город. Город где можно так вкусно поестъ, насладитсa прекраснейшым закатом, где можно почувствоватъ внимание и доброту людей. О Баку можно говоритъ часами но всего всеравно не скажеш. Думая обо всех прелестях Баку мой взгляд  остонавливается на однoм из самых красивых монументах сталицы-самым высоком флаге мира. Это то чем гордитъся каждый азербайджанец и азербайджанка. Это именно тот объект если его можно так назватъ который постоянно отражает чувство гордости нашей нации. Не хочу я обращятся к флагу как к объекту потому что  емоции которые мы испытываем к флагу не может испытатъ некто к какой либо вещи.

Дождя болъше нет. Улицы почти сухие. Люди начали свои походы в разные стороны. Жизнъ вроде началасъ вновъ. Бакинцы могут отрицатъ что погода влияет на их поведение и настроение.  Но мне-наблюдающей с птичего полета виднее что многое меняется с прекращением дождя.


Zavariv svoy lubimiy chay klubniki so slivkami ya naslajdayus parom vixodashim iz dоvolno staroy no dorogoy mne krujki. Melochi jizni? Zato ponimaesh kak je malo nujno dla polnogo schastya. Nesa iz kuxni svoy lubimiy gorachiy napitok ya zaxvatila noviy vipusk “Cosmopolitan” chtobi prosmotret tendensii skoroy oseni, modnie fotosyomki, reportaji s glavnix sobitiy I mnogoe drugoe. Avtomoticheski perebrasivayu vzglad na svoy Blackberry no privichnogo krasnogo sveta net. Budto nekto ne xotel razdelat takoy prekrasniy moment moey jizni. Ya zamechayu ulibku na svoem lise, i ponimayu delo v tom chto ya schastliva chto melkie detali do six por mogut podnat mne nastroyeniye. No bolshe vsego ya schastliva potomu chto ya odna iz tex kto nakones to ponimaet svoe schastye i ne ishet ego gdeto v buduwem upuskaya shansi segodnashnego. Nemnogo posidev nechego ne delaya ya nachinayu listat jurnal nadumivaya chto ya navernoe edinstvennaya kto bolshe smotrit na obvarajitelnie kartinki nejeli chitaet vsu sut rasskazov, statey i intervyu. No soglasites v etom est svoi prelesti.

Pervie stranisi kak obichno reklami takix brendov kak Loewe, Givenchy, YSL I t.d. Nujno dat im doljnoe vse ochen daje stilno xota chastenko jurnali ochen popularnix izdatelskix domov napominayut buklet duty free. Sledushaya stranisa jurnala posveshena “bestseller”am predidushego mesasa. Doljna priznat eto dla mena samaya lubimaya chast mnogix jurnalov I gazet.  Pomnu esho kogda mne bilo let tak 15 ya sostavlala spisok knig iz etix je jurnalov dla chteniya na letnix kanikulax. Posmotrim chto zdes na etot raz. Moi ojidaniya uvidet chto-to novoe ulitauchivayutsa v tot je chas kak ya viju Stefani Meyer pervoy na liste luchshe-vsex-prodovaemix-pisateley. Delo v tom chto ya iz tex ludey kotorie lubat chitat raznie texniki raznix pisateley i obichno ya ne kritikuyu za svoeobraznuyu pisaninu.  Na schet Meyer u mena drugie misli, ya ne schitayu ee rabotu genialnoy i ne razdelayu te je oshusheniya kotorie razdelayut mnogie ludi prochitavshie ee knigi. Prodoljiv svoy put po jurnalu ya uje naxoju seba v razdele kosmetiki. Dumayu eto lubat vse devushki I chem bolshe ee u nas tem luchshe. V etot spisok mojno  dobavit veshi kak shokolad, sveti I mnogoe drugoe. Kajdie iz flakonov napominayut raznie formi v geometrii I vse oni prekrasni v raznix tonax prirodi. Podxod u mena k dizaynu obyektov davolno trepetniy vozmojno poroy moya strast k kreativnosti daet o sebe znat.

I vot prolestav ewo neskolko stranis ya natknulas na intervyu Mili Kunis. No nedolgo mne prishlos chitat epilog i vspominat reportaj s premyeri filma  “Vigodnie druzya”  gde oni snimalis vmeste s Justin Timberlake-om kak ya uslishala kriki s ulisi. Vstav s mesta ya nachala iskat giposentr etix krikov. I vskore nashla pramo vnizu, nemnogo vishe ulisi. Ne smotra na to chto prichina bila dla mena neyasnoy ee mojno bilo ponat po golosam doxodashix do mena. I na minutu ya pochemu to podumala chto daje ssora zdes v Baku bivaet bolee sladkoy, so svoey izuminkoy. Parni krichali na drug druga poka ne prishli ludi kotorie bili gotovi ix zderjat ot draki, togda vse I nachalos. Togda nachalas tak nazivayemaya istinnaya draka. Opat u mena na lise poyavilas glupaya ulibka. Ya vspomnila fakt chto v etom i sostait smisl bakinskoy draki, vse po bolshoy veroyatnosti razoydutsa  bez vsakix ushibov. A vse eti kriki ostanutsa vospominaniyami, vozmojno daje smexami kogda eti dvoya vdrug vstretatsa I pozdorovayutsa kak ni v chem ne bivalo. Ponav chto vse skoro zakonchitsa ya sajus na svoe mesto i zanovo beru jurnal v ruki. Zakonchiv vtoroe predlojeniye sliwu zvuk isxodashiy ot svoego Blackberry. Otlojiv jurnal s ruk na malenkiy stolik s vazoy fialok ya uje smeyus nad… A vot nad chem mi ostavim sekretom ved eto vsegda delaet vse slojnee I interestnee)).



27 August, 2011
Baku, Azerbaijan